การ “เนຣคุณคน” ไม่เคยทำให้ใครได้ดี

 

คนที่เข้ามาหาคุณนั้น มีหลายแบบ เราจงรู้จักแยกให้ออก

บ้างก็เรื่องจริง บ้างก็แค่ละคร ให้ดูน่าสงส าร

บางครั้งคุณยื่นมือเข้าไปช่วย แทนที่จะได้รับสิ่งที่ดีคืนมา กลายเป็นความซ ว ย

แต่คุณเชื่อเหอะ ถ้าเขาไม่รู้จักบุญคุณ ทำอะไรก็ไม่ขึ้น ไม่เจริญหรอก

ชีวิตเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ ดี เหมือนจะราบรื่นแต่ก็ไม่ราบรื่น

ล้ ม ลุกคลุกคลานอยู่ที่เดิม สุดท้ายก็พั ง ไม่เป็นท่า

โดยที่คุณไม่ต้องทำอะไร ทำสิ่งใด ไม่ต้องทวงบุญคุณ

ดีที่สุดคือ เลิกคบ ออกไปให้ไกลจากชีวิตเขา

คนเราจะอยู่คนเดียวตามลำพั ง ไม่ได้ ต้องพึ่งพาอาศัยกัน

ทั้งในด้านกำลังกาย กำลังความคิด และอื่นๆ

ถ้าได้รับอุปการะจากผู้ใด ก็เรียกผู้นั้นว่า ผู้มีบุญคุณหรือผู้มีพระคุณ

ใครช่วยเหลือให้อุปการะแก่เรา ก็ไม่พึงลืมบุญคุณของคนนั้น

ผู้ไม่ลืมอุปการะที่ผู้อื่นมีแก่ตน ย่อมเป็นผู้เจริญด้วย ลาภยศสรรเสริญ ไมตรี

แต่ใครไม่รู้บุญคุณของผู้อื่น หรือลบหลู่บุญคุณของผู้มีอุปการะของตัวเอง

ผู้นั้นจะเป็นผู้ ต่ำ ต้ อ ย ทำความดีไม่ขึ้น เป็นคน อ า ภั พ

แม้จะพย าย ามขวนขวายยังไง ก็มักจะ ล้ ม เ ห ล ว ไม่เป็นท่าเหมือนเดิม

การลบหลู่บุญคุณของผู้มีพระคุณ เขาเรียกว่า การ เ น รคุณ

การ เ น ร คุณเป็นตัว ก า ล กิ ณี จะคอยดึงให้คนเ น ร คุ ณ ต ก ต่ำ

ไม่มีโอกาส ที่จะมีความสุขได้ในชีวิตได้เลย

เพราะไม่มีความกตัญญู ไม่มีความเป็นผู้รู้คุณคน

จงคิดให้ได้เถิด เมื่อคิดได้แล้ว เปลี่ยนนิสัยตัวเอง ได้ชดใช้ตามสมควรแล้ว

ชีวิตก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ ตามปัจจัยต่างๆ ที่ควรจะเป็น

กตัญญูรู้คุณคนแล้วตอบแทน นี่แหละ สัญลักษณ์ของคนดี